Betulkah kembar ada telepati?
Lebih banyak
barang kita kongsi,
lebih kerap saya tanya
diri dalam cermin.
"Eunbi, awak pakai
apa hari ini?"
"Awak dengar muzik jenis apa?"
Saya berada di pusat beli-belah
beli barang untuk anak saya
dan saya terfikirkan Eunbi
jadi saya beli untuk awak juga.
"Daripada Song Migyeong."
- Macam mana? / - Ia cantik.
Saya alami mimpi sama lagi
tentang hari itu
semasa saya 5 tahun jumpa
mak buat kali pertama.
Ia hari ketiga selepas
kembali ke rumah anak yatim.
Saya terluka kerana proses
pengambilan anak angkat saya
tak menjadi dan ada seorang
wanita baik cakap dengan saya.
Hai.
Awak tak ingat saya?
Awak berada di Rumah Cinta
di Tongyeong.
Saya nampak awak
beberapa kali di sana.
Awak semakin cantik.
Apa? Proses pengambilan
anak angkatnya tak jadi?
Ya.
Eunbyeol kembali lepas 3 hari
dan langsung tak cakap apa-apa.
Kasihan dia.
Eunbyeol.
Awak nak balik dengan saya?
Pelukannya
sangat hangat sampai saya
tak boleh beritahu dia
budak dia jumpa
di Rumah Cinta di Tongyeong
itu bukan saya.
Itu kembar saya, Eunbi.
Saya tak boleh beritahu
dia yang saya tak pernah
pergi ke Rumah Cinta.
Tak, saya tak nak beritahu dia.
Kalau saya tahu yang
mak jumpa Eunbi dulu,
dan yang saya ada kembar,
Kakak.
saya akan cakap jujurkah?
Dia terlupa telefonnya lagi.
Tolong maafkan saya
kerana tinggalkan surat
daripada beritahu mak sendiri.
Saya
Lee Eunbi, dan saya membesar
di Rumah Cinta di Tongyeong.
Pasti ada kesilapan
semasa saya diselamatkan
kerana kami kelihatan serupa.
Terima kasih atas
semua memori indah
dan
saya minta maaf.
Saya dimasukkan
ke sini sebulan lepas.
Boleh periksa
kalau ada orang lain
masuk pada hari yang sama?
Siapa nama orang itu?
Go... Maksud saya, Lee Eunbi.
Tak ada orang dengan nama itu.
Begitu.
Ya, betul.
Ada orang lain diselamatkan
bersama saya?
Tak ada orang diselamatkan,
tapi ada mayat ditemui
di tempat sama
beberapa hari lepas.
Mayat?
(Episod 4)
Hei!
Tuan.
Awak tahu hari jadi
Taegwang tak lama lagi?
Apa kita patut buat?
Suruh dia pilih hadiah dia nak.
Nak saya sediakan makan malam
sempena hari jadinya?
Saya akan beritahu lepas
periksa jadual saya.
Eunbyeol belum sampai lagi?
Ada sesiapa dengar daripadanya?
Ian.
Sejauh mana kita tempoh hari?
Helo.
Saya Song Migyeong dari Seoul.
Begitu, tapi...
apa awak buat sejauh ini...
Song Mi...
Oh, tuhan.
Awak datang nak
jumpa Eunbi, kan?
Macam mana awak tahu?
Eunbi sangat gembira
setiap kali awak
hantar bungkusan.
Macam mana saya tak tahu?
Bungkusan?
Ini saja yang dia tinggalkan.
Saya asyik beritahu
diri saya perlu buangnya,
tapi saya tak dapat lakukannya,
jadi saya simpannya.
Apa maksud awak?
Apa yang dia tinggalkan?
Oh, tuhan.
Bukan awak datang sebab
awak dengar yang Eunbi mati?
Apa?
Budak kasihan itu dibuli
oleh budak-budak di sekolah.
Kemudian dia dituduh
dan dibuang sekolah.
Ia pasti sukar ditanggung.
Saya yang perlu dituduh.
Saya sepatutnya
jadi pengganti ibunya,
tapi saya tak tahu apa-apa
sehingga dia bunuh diri.
Boleh saya lihat di dalam?
Ya, tentulah.
Di mana...
Di mana dia sekarang?
Eunbyeol.
Awak ke mana?
Mak cari awak di semua tempat.
Awak...
Awak Eunbyeol mak, kan?
Ini.
Mak ikat ini di leher awak
semasa awak pergi bercuti.
Cuba ingat.
Awak ada ini
semasa di hospital.
Tolong.
Tolong cuba ingat.
Maafkan saya.
Saya tak tahu apa terjadi,
tapi saya rasa kakak saya
selamatkan saya dan...
Maafkan saya.
Berhenti mengusik mak awak.
Itu tak benar, Eunbyeol.
Ia tak benar, kan?
Eunbyeol.
Itu tidak benar.
Maafkan saya.
Budak manja.
Kenapa buat mak sedih sangat?
Awak nak lihat mak jadi gila?
Ia tak benar!
Kenapa awak buat begini?
Tidak.
Eunbyeol mak masih hidup.
Tidak.
Eunbyeol mak tak mati.
Dia tak mati.
Tidak.
Eunbyeol mak...
Eunbyeol mak masih hidup.
- Ya. / - Helo.
Saya perlu belanja
baru-baru ini.
Saya akan dibayar
dalam beberapa hari.
Awak hubungi saya nanti.
Saya tak kemalangan
selama 12 tahun.
Saya tak akan kemalangan. Okey.
1,200 dolar saya yang berharga.
Tak ada sesiapa yang
tahu apa akan berlaku.
Tak ada yang tahu kalau
mereka akan kemalangan.
Awak nak saya pinjamkan duit?
Bau itu.
Awak merokok...
Taegwang.
Jangan risau.
"Kekalkan jarah selamat"
ialah moto saya.
Antara kereta depan
dan belakang, serta
antara guru dan pelajar.
Okey?
Apa dia katakan?
Keluarkan buku nota matematik.
Mak saya nak awak
ambil ujian tahap.
Apa? Itu...
Apa? Awak tunggu selama ini.
Ibu bapa saya kata
yuran membebankan.
Tak apalah.
Saya akan berada di sini.
Ramai pelajar diuji?
Saya rasa cuma awak dan Sijin.
Lee Sijin?
Kenapa dengan saya?
Mak awak tak beritahu?
Saya dengar awak nak sertai
kumpulan belajar kami.
Saya rasa markah
tak begitu tinggi.
Tak ada banyak persediaan.
Awak buat saya naik gila.
Mereka berpura-pura
beri saya peluang sebab
tahu saya akan gagal.
Kenapa lagi?
Sebab mak rasuah mereka!
Awak dan mak Minjun rapat tak
jadikan saya seperti Minjun.
Bersama mereka tak akan
naikkan markah saya.
Lupakannya.
Jumpa lagi.
Kenapa nampak murung pagi ini?
Mak saya
keluar dengan kawan tak baik.
Bintang Song Huiyeong umumkan
dia akan berkahwin
buat kali ketiga.
Tunangnya ialah ahli perniagaan
6 tahun lebih muda.
Mereka rancang nak rahsiakan
tempat perkahwinan
memandangkan suaminya
bukan orang terkenal.
Kami doakan mereka bahagia.
Awak baru sampai?
Awak nak makan
apa-apa istimewa esok?
Tak. Semua yang
awak buat rasa sedap.
Wah. Belon.
Wah.
Awak sangat bertuah.
Awak dapat majlis hari jadi
dan jumpa mak juga.
Ya.
Itu pasti mak awak.
- Maaf. / - Ya?
Jangan beritahu
saya di sini, okey?
Saya nak buat kejutan
untuk mak, jadi rahsiakannya.
Okey, ia rahsia.
Penggambaran berjalan lancar?
Awak dah tahu. Awak fikir
saya tak akan tahu
awak suruh orang ekori
saya sepanjang bulan?
Ini surat cerai.
Hantar kepada saya
lepas tanda tanganinya.
Apa awak buat?
Awak tak kahwini
saya sebab cinta.
Perjumpaan kita, Taegwang
dilahirkan, perkahwinan kita
semuanya satu kesilapan, kan?
Sebab itu saya terima
hukuman saya.
Taegwang dan saya
hukuman bagi awak?
Taegwang.
Kasihan awak.
Awak makan sendirian
pada hari jadi awak juga.
Saya tak peduli tentang itu.
Kenapa? Makanlah
sementara ia hangat.
Saya betul tak sukanya.
Ya.
Sup rumpai laut bukan
untuk orang itu sendiri.
Ia untuk mak yang
lahirkan pada hari itu...
Pengarah sedih sebab tak dapat
makan dengan awak.
Dia suruh pilih
hadiah yang bagus.
Baiklah.
Terima kasih.
Berhenti!
Apa dia? Apa?
Budak itu di sana.
Dia cantik, kan?
Aduh!
Aduh, sakitnya!
Hei, Taegwang.
Awak okeykah?
Tidak.
Maafkan saya.
En. Kim.
Awak tak selalu
langgar orang di belakang.
Awak selalu kekalkan
jarak selamat antara
kereta di depan dan belakang,
serta guru dan pelajar.
Awak patut tahu.
Oh, tuhan.
Ini pasti mahal.
Saya perlu hubungi
syarikat insurans.
Tuan, insurans kereta
luput pada 3 Mei.
Awak akan hubungi
syarikat insurans, kan?
Saya rasalah, kan?
Saya dengar awak
ambil beberapa kerja
untuk sara budak-budak lain.
Ia okey saja.
Saya nak lakukannya.
Mereka tak dapat bantu kawan
kuat tanpa ibu bapa, tapi...
Budak-budak jahat itu.
Awak tak ada sesiapa
di samping awak.
Betapa sukar hidup awak
untuk awak buat
benda teruk begitu.
Hubungi saya bila-bila
kalau perlukan apa-apa.
Baiklah.
Terima kasih untuk semua.
Serta
ia bukan sengaja,
tapi maafkan saya.
Sebab saya...
Selamat tinggal.
Saya rasa
saya gembira.
Hai, mak.
Mak.
Saya tak nak tidur sendiri.
Saya suka bau mak.
Saya masih rasa
seperti bermimpi.
Terima kasih kerana kembali
pada mak, sayang mak.
Mak.
Ya.
Mak.
Mak...
Kenapa saya masih
rasa awak anak saya?
Saya tak tahu kalau
saya tak boleh percaya,
atau saya tak nak percaya.
Tapi pada saya,
awak masih seperti
Eunbyeol saya.
Awak nak padamkan semua
ingatan pada tempat ini
dan hidup dengan saya lagi?
Kalau saya lepaskan awak juga,
saya tak tahu
macam mana nak hidup.
Saya tak rasa boleh buat.
Boleh awak cuma
hidup sebagai Eunbyeol
untuk saya?
Itu tak masuk akal.
Macam mana...
Macam mana saya nak buat?
Seperti semasa kita
tak tahu apa-apa,
mari kita
hidup bersama, awak dan saya,
sambil berpaut pada
masing-masing, ya?
Permohonan pertandingan
bulan Mei perlu dihantar esok.
Ia pasukan kebangsaan di Seoul,
jadi awak tahu
betapa pentingnya ia.
Awak tahu cuma dua orang boleh
bersaing setiap kategori, kan?
- Ya, tuan. / - Serta
Han Ian akan buat gaya bebas
100, 200 dan 400m,
jadi selebihnya
akan pilih 3 kategori
setiap seorang.
Baik, tuan.
Apakah itu?
Apa?
Lebih baik awak
bersedia, faham?
Ya, tuan.
Itu saja.
Terima kasih.
Hei.
Mereka beri yang terbaik dan
suruh kita pilih lebihan.
Jangan jadi begitu.
Ia kerana mudah bagi budak ini
jadi dia bermain
di pertandingan.
Apa? Awak nak gaduh lagi?
Maafkan saya.
Ia tak akan berlaku lagi.
Sejuklah.
Bangun.
Awak nak ikut Eunbyeol?
Saya nak tunjuk sesuatu.
Ini dia.
Mereka pilih
model uniform sekolah.
Saya nak memohon.
Kalau saya berjaya,
saya nak bawa awak keluar.
Saya harap dapat menarik
perhatian seseorang dan debut.
Awak nak sangat jadi selebriti?
Ya.
Saya cemburu.
Benarkah?
Saya ada permohonan lagi.
Awak nak?
Bukan itu.
Awak bertuah awak ada
sesuatu awak nak buat.
Ia cuma bagus
kalau saya berjaya.
Itu selepas.
Kenapa saya ada berjuta
benda saya tak nak buat,
tapi tak ada yang
saya nak buat?
Saya tak tahu
nak hidup untuk apa.
Oh tuhan.
- Awak dah nak pergi? / - Ya.
Berhenti. Ke tepi. Hentikan.
Apa maksud awak? Beri saya.
Tak guna.
Badan awak itu hidup awak.
Jangan bazirkan buat ini.
Semua ini senaman juga.
Awak akan cedera bahu awak.
Saya okey.
- Ayah. / - Apa?
Ia sukar, kan?
Bertahanlah. Saya akan cuba...
Merepek.
Ingat ayah nak hidup dengan
saraan anak dan hidup merah?
Ayah tahu bukan
itu maksud saya.
Lihat ini.
Kesan minyak tak mudah tanggal.
Awak patut kena air saja.
Awak tahu apa harapan ayah
dalam hidup, kan?
Ya.
Bagus. Jumpa awak nanti.
- Ayah. / - Ya?
Jangan tak makan.
Tidak. Awak juga.
Pergilah.
Mak akan masuk
lepas letak kereta.
Apa awak buat?
Bersedia pergi ke sekolah.
Saya akan pergi esok.
Apa awak cakapkan?
Bersiaplah.
Awak nampak tak sihat, puan.
Kenapa tiba-tiba
awak formal sangat?
Tak ada apa yang berubah.
Awak berkelakuan biasa saja.
- Sila makan. / - Biarkan.
Mak akan makan
lepas hantar awak.
Lepas lihat mak makan.
Saya akan naik bas, puan.
Sekali lagi.
"Saya akan naik bas, mak."
Okey.
Mak.
Bagus.
Boleh mak rasa?
Ia nampak sedap.
Anak mak pandai masak.
Awak tahu nak naik bas?
Saya pernah naik
dengan kawan-kawan
jadi saya pasti okey,
mak.
Baiklah.
Saya akan balik lewat.
Kakak.
Boleh saya
hidup sebagai Go Eunbyeol?
Saya akan sentiasa
percaya awak bersama saya.
Saya akan bekerja keras
tak malukan nama awak.
Awak tak datang. Awak sakitkah?
Tidak.
Jadi? Awak sengaja ponteng?
Ya.
Benarkah awak Go Eunbyeol?
Eunbyeol.
Awak tak nak jawab?
Apa?
Pinjamkan nota sejarah dunia.
Saya tertanya-tanya
kenapa awak tak datang.
Terima kasih.
Eunbyeol, pinjamkan gunting.
Apa? Wah.
Tulisan awak berubah
kalau hilang ingatan?
- Benarkah? / - Ya, lihat.
- Ia lain, kan? / - Hebatlah.
Awak lihat apa?
Tunggu.
Lihat ini.
Ini surat awak tulis
untuk saya sebelum ini.
Ia sangat lain, kan?
Hebat, kan?
Awak betullah.
Dalam filem,
walaupun ingatan hilang,
badan masih ingat,
seperti sukan yang mereka
pandai main atau bermain piano.
Awak betul.
Hei, Ian.
Kalau awak hilang ingatan,
awak fikir
awak akan lupa berenang?
Tak, kan?
Saya tak tahu.
Mungkin.
Saya akan buat kemudian.
Awak nak ke mana?
Saya nak ambil ubat
dari pejabat jururawat.
Saya pening kepala.
Taegwang, bunyikan loceng.
Sedia untuk kelas.
Ayuhlah. Tolong.
Ia daripada kemalangan.
Awak perlu pergi hospital.
Ia tak seteruk itu.
Saya akan okey
dalam dua jam.
Oh tuhan.
Saya nak ke pejabat pentadbiran
jadi tolong diam.
Okey.
Taegwang.
Saya dengar awak kemalangan,
awak tercederakah?
Jangan cakap dengan saya.
Ia teruk.
Awak pernah kata sebelum ini
yang saya tak layan
awak macam manusia
dan kita jarang bercakap.
Jadi awak pasti tak kenal saya.
Saya tahu satu perkara.
Apa?
Awak hilang ingatan.
Ya, betul.
Saya tak kenal awak dan
awak tak kenal saya.
Ia adil.
Itu bagus.
Awak suka hilang ingatan?
Nak saya beritahu
awak satu rahsia juga?
Jangan percaya
apa-apa saya kata.
Saya penipu besar.
Lebih daripada saya?
Awak tahu...
nama saya
Go Eunbyeol.
Apakah...
Saya tahu.
Awak kuat belajar.
Macam mana awak tak jadi gila?
Saya tak boleh
kalah dengan awak.
Awak kenal bintang terkenal,
Song Huiyeong?
Dia mak saya.
Awak telefon, tuan?
Junseok.
Ya, tuan.
Saya dengar Taegwang
permainkan awak lagi.
Jangan risau
tentang kemalangan.
Tidak.
Saya akan uruskannya.
Kalau tak boleh
uruskan Taegwang...
Saya akan layan dia
seperti budak lain dalam kelas.
Saya tahu
awak kecewa dengan saya.
Saya tak kecewa.
Saya tak berhak juga.
Apabila saya fikirkan
mengajar ini cuma satu kerja,
jadi ia tak begitu teruk.
Saya akan pergi sekarang.
Helo.
Awak kerap datang
semasa di sekolah rendah.
Awak tak ingat saya?
Saya mak Suin.
Jeong Suin?
Apa?
Tak ada apa. Saya baru
terima pesanan pelik.
Tapi En. Kim,
ada pelajar bernama Jeong Suin
di sekolah kita?
Saya tak tahu.
Saya tak kenal
setiap pelajar di sekolah.
Hebat.
Song Huiyeong bekas isteri
pengarah kita?
Wah. Kasihan Pengarah Gong.
Dia masih sendirian
dan dia kekasih ketiganya.
Saya pasti dia pun
ada teman wanita.
Seseorang yang sangat muda.
Awak patut bercinta dengannya.
Mak saya kata dia dengar
daripada seseorang dia kenal
yang wanita ini hebat berkahwin
dengan lelaki kaya
dan kutip alimoni tinggi.
Saya dengar gim kita
kecil separuh untuk
bayar Song Huiyeong.
Awak bising sangatlah.
Sebentar.
Tak guna. Saya dah beri amaran.
Aduhai.
Awak dah gila, kan?
Halang mereka!
Taegwang akan mati!
Kalau saya cuba halang mereka,
saya yang akan mati.
Hei, Taegwang.
Kenapa dengan awak?
Saya akan dapatkan guru.
Tuan, awak perlu cepat datang.
Taegwang dan Gitae bergaduh.
Apa?
Budak-budak tak guna.
Awak ketawa?
-Taegwang, hentikan. / - Lepas!
Eunbyeol, awak okeykah?
- Awak tercedera? / -Awak okey?
Hentikan, tak guna!
Eunbyeol tercedera!
Apa masalah awak?
Apa sedang berlaku di sini?
Gong Taegwang. Kwon Gitae.
Ikut saya.
Eunbyeol, awak okeykah?
Ya.
Awak okeykah?
Saya okey.
Awak tahu,
tuhan menyebelahi awak.
Saya tahu. Macam mana awak
boleh cuba halang mereka?
Eunbyeol lama pasti akan
mengadu tentang bunyi bising
dan pergi ke perpustakaan.
Hei, Eunbyeol.
Saya nak beritahu awak lepas
awak dah ingat kembali
tapi awak berkelakuan pelik
sejak percutian sekolah.
Apa saya buat?
Awak gaduh dengan lelaki di
resort tempat tinggal kita,
dan ada luka di leher juga.
Luka?
Luka itu dah sembuh.
Ia nampak agak teruk.
Ya, dari percutian itu.
Awak tak nak cakap dengan kami
dan marah tentang sesuatu.
Ada banyak perkara.
Tapi lelaki mana awak cakapkan?
Siapa dia?
Ia terlalu gelap,
jadi saya tak nampak.
Dia sangat tinggi.
Adakah ia Ian?
Ian tak ada di sana.
Benarkah?
Tak ada yang nampak dia?
Tidak.
Dia ada di pertandingan
sepanjang masa.
Saya cakap dalam telefon juga.
Hei, Eunbyeol.
Ia tak sakitkah?
Saya tak tercedera teruk.
Jangan buat begitu lagi, okey?
Awak kata awak akan singgah
semasa percutian sekolah, kan?
Awak ada jumpa saya?
Ya. Awak tak dapat ikut kerana
pertandingan awak.
Mana awak tahu?
Saya ada pergi sebentar.
Di luar tengah malam.
Tak ada yang kenal dia.
Tentulah tidak.
saya pergi lepas
jumpa orang saya nak jumpa.
Awak ada jumpa saya?
Tentulah tidak.
Songju dan Sijin kata
mereka nampak gaduh dengan
lelaki di resort.
Sangat teruk
sampai luka di leher.
Hei, itu...
Siapa dia?
Awak tahukah?
Saya tak tahu.
Berhenti sekolah dan bersedia
untuk belajar di luar negara.
Kenapa?
Tak cukup hantar saya
ke rumah orang gila
sebulan dua?
Saya rasa janjinya
kita tak berjumpa lagi.
Betul.
Sekarang tunjuk belang awak.
Rawatan?
Awak cuma datang nak hapuskan
saya dari penglihatan awak.
Awak tahu
hari ini hari apa, kan?
Saya tak perlukan hadiah.
Kenapa tak boleh makan sebagai
satu keluarga selama 10 tahun.
Kita boleh ucap tahniah pada
mak atas perkahwinan ketiga.
Awak jadi semakin
seperti mak awak.
Awak tak boleh luahkan diri
dengan gunakan kepala.
Saya tertanya-tanya,
saya ikut dia
sebab saya anaknya?
Atau mungkin semua yang tinggal
dengan awak jadi begitu?
Budak dungu.
Berapa lama awak nak
terus tunjuk perangai?
Kalau tak boleh terima, pergi.
Tidak.
Awak kata awak dihukum.
Awak kata lahirkan
saya itu dosa awak.
Jadi teruskan dihukum!
Kalau saya mati,
itu akan betulkannya!
Berani awak kata
begitu pada ayah awak?
Fikirkannya.
Apa yang patut seorang budak
lihat dan dengar semasa
membesar untuk jadi begini?
Saya akan menyesal.
Saya tak akan menyesal.
Saya akan menyesal.
Saya tak akan menyesal.
Saya akan menyesal.
Saya tak akan menyesal.
Eunbyeol, saya perlu
beritahu awak sesuatu.
Keluar sebentar.
Apa awak buat di sini?
Apa kaitan dengan awak?
Hei.
Kenapa awak perlu masuk campur?
Tangan awak okeykah?
Saya okey.
Jangan risaukan saya.
Itu bermakna
awak tak okey dan awak
nak saya risaukan awak?
Awak cakap semua yang
awak kata itu satu penipuan.
Fikirlah apa awak nak.
Hei.
Saya benar-benar...
nak bersendirian hari ini.
Saya ada cakap apa-apa?
Awak ini dungulah!
Letak kaki di atasnya.
Satu, dua, tiga.
Okey, sekarang gerak ke depan.
Ia sukar.
- Saya nak lepas. / - Tidak.
- Saya lepas! / - Jangan!
Diam!
Semua duduk!
Kita ada pelajar baru.
Semua akan jadi pelik baginya,
jadi bantu dia sampai
dia sesuaikan diri.
Masuk.
Hebat!
Kenalkan diri awak.
Saya Kang Soyeong. Saya pindah
dari Sekolah Menengah
Perempuan Nuri di Tongyeong.
- Tongyeong. / - Kami ke sana.
Saya harap kita boleh berbaik.
Selamat berkenala...